Wat wil Henry George?
George stelt dat particulier eigendom van grond de belangrijkste oorzaak is van armoede, werkloosheid en vele andere kwalen waaraan de wereldbevolking ook nu nog lijdt. Particulier eigendom van natuurgaven als grond, water, lucht en licht is onnatuurlijk en nergens op gebaseerd; ze behoren de mensheid als geheel toe en aan niemand in het bijzonder. Eigendom van grond kan daarom geen absoluut maar slechts een relatief recht zijn, met de bijbehorende plicht tot zorg en goed gebruik. Het opeisen door het individu van wat de gemeenschap toebehoort is een bron van ellende; George toont aan dat de gevolgen vérstrekkend zijn. Om aan de problemen een eind te maken is het voldoende dat de pacht, het deel van de produktie-opbrengst dat niet te danken is aan werk maar aan de kwaliteit of ligging van de gebruikte grond, aan de gemeenschap wordt afgedragen. Dit is dan de enige belasting (‘single tax’) die noodzakelijk is; alle andere vormen van belasting kunnen worden afgeschaft.
De economische leer van Henry George wordt dan ook gezien als een duurzame uitweg voor de mensheid.